تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم

اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم

تو رو خدا صدام نـکن تو خواب تومهربون تري
دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري
ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري

چقد تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري
بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير
تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم
اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم

اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم

تو رو خدا صدام نـکن تو خواب تومهربون تري
دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري
ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري

چقد تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري
بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير
تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديدم
اطلسي هاي عاشقــو از گل لبهــات مي چيدم

           رنگین کمان عشق

قرمز: استارت و اوج شعله عشق بین دو نفر

نارنجی: اوج دلبستگی و وابستگی بین زوجین

سبز: ۵ سال از زندگی مشترک زوجین گذشته با رویه آمیخته با

موفقیت وهم دلی و وابستگی

آبی: ۱۰ سال از زندگی مشترک زوجین گذشته با رویه آمیخته با

فدا کاری و ایثار و همد لی (یه روح در دو جسم )

زرد: استارت جدایی و زنگ خطر برای خرابی ستون های کلبه عشق زوجین

بنفش: اوج تنفر و نفرت از طرف مقابل جدایی کامل زوجین از هم

و تبدیل کلمه زوج --------> به فرد

امید وارم رنگین کمان زندگی شما فقط ۴ رنگ داشته باشه .

                     ***************************

يك مرد بود كه تنها بود.يك زن بود كه او هم تنها بود.زن به آب رودخانه نگاه مي كرد و غمگين بود.مرد به آسمان نگاه مي كرد و غمگين بود.خدا غم آنهارا مي ديد و غمگين بود.

خدا گفت:شما را دوست دارم؛پس همديگر را دوست بداريد و با هم مهربان باشيد.

مرد سرش را پايين آورد. مرد به آب رودخانه نگاه كرد و زن را ديد. زن به آب رودخانه نگاه كرد و مرد را ديد.

خدا به آنها مهرباني بخشيد و آنها خوشحال شدند. خدا خوشحال شد و از آسمان باران باريد. مرد

 دستهايش را بالاي سر زن گرفت تا خيس نشود؛ زن خنديد.

بقيه داستان در ادامه مطلب

   بر تك تك كلمات وجودم  و بر آينه هاي كدر و تيره ي قلبم ، بر دريچه هاي سياه اميدم، و بر آتش گدازنده ي شوقم، آب خموشي فرو ميريزم . دوست دارم تو را با تمام وجود احساس كنم و قلبت را براي شقايق ها به ارمغان ببرم . دستان سبزت را با لبان سرخم پيوند دهم و اميد با تو بودن را با خود به مرداب هاي غم فرو نبرم . شب هاي مهتابي  با ياد صورت دلگشاي تو ، لبان ماه را بوسه مي زنم و ستاره را در آغوش مي فشارم . انگشتان باريك ميخك را در دستان سردم مي فشارم فقط با ياد تو . با ياد توست اي مهربان كه شكوفه هايم مي رويند ، پرنده هايم مي خوانند ، افقم طلوع مي كند و اصلا با ياد توست كه شميم بنفشه ها را احساس مي كنم . اي شبهاي من ! اي روزهاي من ! سبز من ! بهار من ! نواي من ! تو را مي ستايم و در قمار زندگي خود را براي تو مي بازم .